Η ΚΑΡΕΝ ΣΤΟΟΥΝ ΔΕ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ@StudioKypselis Polychoros

Η ΚΑΡΕΝ ΣΤΟΟΥΝ ΔΕ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ@StudioKypselis Polychoros

SHARE
Hotel Olympic horiz 1516

Η ΚΑΡΕΝ ΣΤΟΟΥΝ ΔΕ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ με την Καίτη Ιμπροχώρη απο τους Θεατρίνων Θεατές.

Η ΑΦΟΡΜΗ

Η διαδικασία του θεατρικού αναλογίου κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είτε σαν ολοκληρωμένη πρόταση παράστασης είτε σαν promo επερχόμενης παραγωγής. Στην Ευρώπη το δοκιμάζουν ακόμα και κινηματογραφιστές ( Ρομέρ ) και έχει μεγάλη απήχηση. Συνήθως στη χώρα μας έχουμε προσεγγίσεις απλές, για να δοκιμαστεί ένα κείμενο. Οι Θεατρίνων Θεατές πρωτοτυπούν κι αυτή τη φορά με ειδοποιό διαφορά την παρουσία στο δικό τους Αναλόγιο μια Σπουδαία Κυρία.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Η Καίτη Ιμπροχώρη είναι μια σημαντική ηθοποιός του θεάτρου. Αν και η πορεία της καλλιτεχνικά ( θέατρο – κινηματογράφος-τηλεόραση) ήταν ανάλογη της συνδικαλιστικής (πρόεδρος του Σ.Ε.Η. ) , και παρότι είναι εξαιρετικά αγαπητή, τα τελευταία χρόνια σπάνια παίζει. Η σταθερή της συμμετοχή όμως στους Θεατρίνων Θεατές και η συνεργασία της με το Γιώργο Λιβανό και πάλι , μας δίνει την ευκαιρία να θαυμάσουμε μια σπουδαία πραγματικά ηθοποιό σε ένα ρεσιτάλ. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Οι Θεατρίνων Θεατές πρωτοπαρουσιάστηκαν στα ελληνικά θεατρικά πράγματα με ένα σημαντικό επίτευγμα. Την εξασφάλιση από το Ίδρυμα Tennesy των παγκόσμιων αποκλειστικών δικαιωμάτων για τη Ρωμαική Άνοιξη της Κας Στόουν του Williams, πριν δώδεκα χρόνια. Με την ευκαιρία ενός λευκώματος που ετοίμασε ο Γιάννης Σολδάτος για τα Δεκάχρονα της ομάδας, ο Λιβανός αποφασίζει να ανεβάσει με τη μορφή θεατρικού Αναλογίου, ένα έργο που έχει σαν θέμα τη φανταστική συνέχεια της Κάρεν Στόουν. Εικοσιπέντε χρόνια μετά. Η διάσημη Star του Θεάτρου , Μύθος, κάτι σαν μια σύγχρονη Σάρα Μπερνάρ, επιστρέφει στη Ρώμη, σε ένα Palazzo, ή ένα μαγικό τόπο και προσπαθεί να θυμηθεί και να μας διηγηθεί όσα έζησε. Την πορεία της από τη φήμη και την δόκιμη ζωή, στο κύλισμα, στην απραξία και στη μοναξιά. ΤΟ ΕΡΓΟ Το έργο γραμμένο και βραβευμένο το 1977 από τη σημαντική ποιήτρια- μεταφράστρια Μαίρη Μιχαλάτου, είναι ένα τρυφερό, αληθινό, ψυχογράφημα και κυρίως προσφέρεται για καλές ερμηνείες, και μια όμορφη εισαγωγή στο φετινό θεατρικό καλοκαίρι.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Ο Λιβανός ξεπερνά το δεδομένου του αναλογίου και στήνει μια ατμόσφαιρα καθαρά θεατρική και όπως το ίδιο το κείμενο προδιαθέτει, μαγική. Σε ένα αποξηραμένο κήπο ( εμπνευσμένο για άλλη μια φορά το σκηνικό της Γιοβάννας Πρασσίνου με τραπεζάκια καφενείου , γεμάτο ξερά κλαριά και σκόρπια φύλλα, δεσπόζουν δυό κύκλοι. Ένας στη γη , ένας στον αέρα που θα εγκλωβίσουν την Στόουν για να μας διηγηθεί την ιστορία της. Στον αρμονικό και «Ανοιξιάτικο» χώρο κυκλοφορούν ένας πραγματικός Μάγος μια Τραγουδίστρια Όπερας και ένας χορευτής δρόμου λες και δραπέτευσαν από έργο του Tenessy. Γοητευτικές φιγούρες ό ωραίος αδρός Μάγος Luigello (τον περιμένουμε και σε άλλες παραστάσεις ) , η καταπληκτική σοπράνο Σοφία Μπεράτη, και ο πάντα ακριβής Κωνσταντίνος Μενούνος , και μας εισαγάγουν με τον καλύτερο τρόπο στη δράση. H εξέλιξη της ιστορίας ενδιαφέρουσα. Η ηθοποιός επιστρέφει στο χώρο που άλλαξε η ζωή της για να θυμηθεί και να μπορέσει να επαναπροσδιοριστεί. Σύμμαχος της το ημερολόγιο της από το οποίο αποκαλύπτεται το παρελθόν της που μετουσιώνεται και εφαρμόζει στην αλήθεια του σημερινού της συναισθήματος. Λάθη – πάθη – εξαρτήσεις- συζεύξεις που πλήγωσαν και που αν και μοιάζουν μακρυνές αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια στην εξέλιξη αυτής της ιδαίτερης μοναχικής ηρωίδας. Ο απολογισμός είναι συνήθως σκληρός για όποιον κι αν τον αποφασίσει, και το ίδιο συμβαίνει και στην Κάρεν Στόουν. Ο κόσμος της εικονογραφείται γλαφυρά από την εξαίρετη πάντα Μαρία Δρακοπούλου ( ίσως λίγο νέα για το ρόλο της Κοντέσας, αλλά άρτια υποκριτικά), την ευαίσθητη Ζωρζέτ Μιρόν ( πολύ καλή Μπίσοπ ) , τον εξαίρετο χιουμορίστα – κωμικό ράφτη του Βασίλη Θεοδώρου( η καλύτερη στιγμή του θεατρικά ) , και τον μελαγχολικο – ερωτικό Αλήτη του Κωνσταντίνου Μενούνου. Ο Νίκος Χαλατζίδης Πιέτρο, ιδανικός αντίποδας στον εραστή της Κάρεν. Ο βασικός συνοδοιπόρος της ο Πάολο του Αγησίλαου Σιούνα , ακουμπά πιότερο στο δυναμισμό του ήρωα και λιγότερο στη φινετσάτη γοητεία, που ο ρόλος υπόσχεται , αλλά σίγουρα ο ηθοποιός είναι από τους καθαρότερους αυτή τη στιγμή ζεν πρεμιέ και πιστεύουμε ότι με σκληρή δουλειά, ανάλογες εξαιρετικές επιλογές και λίγη τύχη να εκτιναχτεί στην κορυφή, όπως του αξίζει. Και φτάνουμε στην Κα Στόουν της Καίτης Ιμπροχώρη . Καταφέρνει να προεγγίσει το μύθο της γυναίκας αυτής με δυναμισμό και εύθραυστη γοητεία. Η Κάρεν της είναι υπαρκτό πρόσωπο, γύρω μας, αληθινή, ευάλωτη , αέρινη αλλά και σκληρή όσο χρειάζεται. Οι σιωπές της. Η φωνή της. Και κυρίως η ματιά της αποτυπώνουν τον αέρα μιας άλλης εποχής. Πρόσφατης αλλά σχεδόν ξεχασμένης. Με πραγματικούς ηθοποιούς , που κουβαλούν την Τέχνη στο είναι τους. Κατά τη γνώμη μου η καλύτερη γυναικεία ερμηνεία του φετεινού χειμώνα. Την ατμόσφαιρα ελέγχει η δεσποτική (απαραίτητη πια για το Studio Κυψέλης ) παρουσία της υπέροχης πιανίστας Νίκης Γκουντούμη που συνοδεύει μουσικά το έργο.

Δείτε την εξαίρετη νέα πρόταση του Γιώργου Λιβανού και πάρτε το υπέροχο όπως πάντα πρόγραμμα με το ξερό φύλλο μέσα και όλο το έργο.

Για το GayHellas.gr – Nick Kalamakidis